Stercolumnist Hugo Verbrugh had zich laten overreden mee te gaan naar het ‘tribunaal’ in Worm in de Boomgaardsstraat, afgelopen donderdagavond. Zie zijn column op onze website.
De Erasmus Universiteit werd daar aangeklaagd omdat de plaatselijke Alma Mater haar kindertjes verwaarloost, naar de zin van de organisatoren. De universiteit zou ‘onzichtbaar’ zijn in de stad en meer en meer uitsluitend een ‘fabriek’ zijn geworden die (eenvormig) afgestudeerde studenten produceert.
Kralinger Manuel Kneepkens had de lont in het kruitvat gestoken door het (gebrek aan) optreden van het universiteitsbestuur te laken ten aanzien van enige licht erotische schilderwerkjes van zijn hand die in het restaurant bovenin de hoogbouw van Woudestein aan de muur hingen. De exploitant wilde die schilderwerkjes niet en Manuel vroeg zich af waar de academische vrijheid was gebleven, op heden. Daar had hij een punt. De bestuurders van de Erasmus Universiteit verscholen zich laf achter het ‘zelfbeschikkingsrecht’ van de exploitant. Een vonk die, aanvankelijk, een uitslaand brandje veroorzaakte in het eerste deel van het ‘tribunaal’ was het optreden van getuigen à charge. Die gedroegen zich dermate irritant dat een aantal getuigen à décharge, afkomstig van de De Erasmus Universiteit, méér dan verontwaardigd onder luid gekrakeel de zaal verlieten en zelfs op straat nog hard stonden te schreeuwen. Dat was leuk! Het zij gezegd dat een ‘officiële’ afvaardiging van de universiteit ontbrak. Zó een deel van de aanklacht bevestigend. Nadat de té boze mensen waren verdwenen kwam het tribunaal in rustiger vaarwater terecht.
Hugo Verbrugh hield een betoog over een onderwerp dat hem na aan het hart ligt: ‘pgo’, d.w.z. probleemgestuurd onderwijs. Interessantste conclusie: De stad laat de universiteit aan haar lot over en is zo ook in gebreke. De discussie wordt hopelijk vervolgd.
recent commentaar